Man en vrouw geschapen naar Gods beeld

Man en vrouw geschapen naar Gods beeld


En God schiep de mens naar Zijn beeld; naar het beeld van God schiep Hij hem;
mannelijk en vrouwelijk schiep Hij hen (Genesis 1:27)


De mens is geschapen naar Gods beeld, zowel de man als de vrouw. Dat is een uitermate belangrijke fundering om te begrijpen wat het betekent om mens te zijn, en in het bijzonder wat het betekent om mens als man en vrouw te zijn. Genesis leert ons: mensen, zowel mannen als vrouwen, zijn compleet anders dan alle andere schepselen omdat alleen mensen geschapen zijn naar het beeld en de gelijkenis van God. Maar het feit dat God ons naar zijn beeld geschapen heeft als man en vrouw betekent ook heel wat. Het veronderstelt namelijk: gelijkheid van mens-zijn, gelijkheid van waardigheid, wederzijds respect, harmonie, elkaar aanvullen en eenzelfde bestemming.


Gelijkheid van mens-zijn betekent dat een man niet minder mens is dan een vrouw omdat hij haar op zijn borst heeft, als een gorilla, en dat een vrouw niet minder mens is omdat zij geen haar op haar borst heeft, zoals een vis. Ze zijn gelijk in hun mens-zijn en hun verschillen veranderen deze basis-waarheid niet.


Gelijkheid van waardigheid betekent dat ze beiden gelijk geëerd behoren te worden als mensen naar het beeld van God. Petrus zegt (in 1 Petrus 2:17), ‘Houd iedereen in ere’, dat wil zeggen: alle mensen. Er is een eer die mensen toekomt om de eenvoudige reden dat ze mensen zijn. Er is zelfs een eer die we moeten bewijzen aan de meest verachtelijke crimineel, enkel maar omdat zo iemand een mens is en geen hond. En die eer is voor mannen en vrouwen hetzelfde.


Wederzijds respect betekent dat mannen en vrouwen even ijverig zouden moeten zijn om elkaar te respecteren en te eren. Respect zou nooit slechts in één richting moeten stromen. Geschapen naar Gods beeld als we zijn, zouden mannen en vrouwen naar elkaar moeten kijken met een soort van ontzag dat wordt getemperd, maar niet vernietigd door de zonde.


Harmonie betekent dat er vredige samenwerking zou moeten zijn tussen mannen en vrouwen. We zouden manieren moeten zoeken om de raderen van onze relaties te smeren, zodat er teamwork kan zijn en binding en wederzijdse hulpvaardigheid en vreugde.


Elkaar aanvullen betekent dat de muziek van onze relaties niet voornamelijk eenstemmig zou moeten klinken. Het zou het samenspel moeten zijn van het geluid van sopraan en bas, alt en tenor. Het betekent dat de verschillen van man en vrouw gerespecteerd worden en bevestigd en gewaardeerd. Het betekent dat mannen en vrouwen niet zullen proberen elkaar te kopiëren, maar in elkaar de unieke kwaliteiten zullen benadrukken die tot wederzijdse verrijking zullen leiden.


Tenslotte, eenzelfde bestemming betekent dat man en vrouw, als ze tot geloof in Christus komen, ‘mede-erfgenamen van de genade van het eeuwige leven’ zijn (1 Petrus 3:7). We zijn bestemd voor eenzelfde genieten van de openbaring van de heerlijkheid van God in de komende eeuw.


Dus met het scheppen van mensen als mannelijk en vrouwelijk naar zijn beeld, had God iets schitterends in gedachten. Dat heeft hij nog steeds in gedachten. En in Jezus Christus wil Hij deze visie verlossen van de ravage van de zonde.

Leg mij een zegel aan uw hart

Mijn stille moment

Als ik mij terugtrek naar stil moment,

een moment om alleen met U te zijn

en mij besef dat U mij zo diep kent,

voel ik mij, Heer, zo zondig en klein.

Dan voel ik mij als een heel klein kind

durf niet tot Uw grootheid heen te gaan.

Stilte loeit dan als een hevige wind,

waarin mijn goede voornemens ondergaan.

Gij sprak Heer; “Laat de kinderen komen,

Ik wil zorgen met liefde en vertrouwen.

Laat hen in grote drommen tot Mij stromen,

op hen zal Ik eens Mijn Koninkrijk bouwen.

Geloof dus met het geloof van een kind,

dat u bij de Vader rust en liefde vindt”.

@Egbert Jan van der Scheer

Mijn hart verlangt U

Vanuit mijn hart vol verlangen

zie ik naar U omhoog

met een ziel vervuld met zangen

verwacht ik U in de hemelboog.

Geheel mijn geest verwacht Uw komst

zoals U op de wolken bent weggevaren

en verwelkomt ons bij thuiskomst

tesaam met hemelkoor en snaren.

En het mooiste is wat U hebt beloofd

dat U eeuwig Uw woord zult houden

voor allen die in U hebben geloofd

nooit Uw liefde hen zult onthouden.

Dan zullen wij vrolijk zingen

van al Uw goedheid hier op aard

de schoonheid van alle dingen

vanaf de schepping voor ons bewaard.

@Egbert Jan van der Scheer

Wie zou daar niet willen zijn?

Daar waar altijd rozen bloeien

bij helder water uit de fontein

beken van overvloed vloeien.

Wie zou daar niet willen zijn?

Zachte bries waait door bomen

in heerlijk warme zonneschijn

wij op groene gazonnen dromen.

Wie zou daar niet willen zijn?

Waar wij horen zachte woorden

die troosten en verlossen van pijn

als muziek met schone akkoorden.

Wie zou daar niet willen zijn?

Mogen wij rusten van alle zorgen

dagelijks genieten brood en wijn

Één is daar Die voor ons zal zorgen.

Ja, altijd mogen wij daar bij Hem zijn.

@Egbert Jan van der Scheer

Je kind wordt nooit verleden tijd

Je kind wordt nooit verleden tijd,

al kan het je nog zo diep grieven.

Al zorgt het vaak dat je hart schreit,

't hoort ondanks alles tot gelieven.

Je draagt de naam mee in je hart,

steeds mee tot aan je levenseinde.

Als je na vreugde en na smart,

voorgoed vertrekt naar d' eeuwig Zijnde.

Je kind wordt nooit verleden tijd,

al worden banden vaak verbroken.

En is 't verdriet waaraan je lijdt,

een plek die altijd is ontstoken.

Je dekt hem toe verzorgt hem zacht,

zodat hij minder scherp zal steken.

En niet doorlopend dag en nacht,

de gang door 't leven op zal breken.

Je kind wordt nooit verleden tijd,

of het nog leeft of is gestorven.

Raakt nooit d' herinneringen kwijt,

die je met jouw kind hebt verworven. 

Want in je hart blijft 't beeld bestaan,

dat niemand er ooit uit kan wissen.

Dit beeld blijft je voor ogen staan,

want geen mens kan zijn kind ooit missen.

Je kind wordt nooit verleden tijd,

een ouder blijft zijn kind beminnen.

De ouderband blijft steeds een feit,

en zal zich steeds op liefd' bezinnen.

Vraag daarom wijsheid steeds aan God,

elk kind in liefde ooit ontvangen.

Te schenken in zijn levenslot,

wat kind en God van ons verlangen.

@Justus A. van Tricht 

Duif in de rotskloof - Hooglied 2:14

Duif in de rotskloof

    Oh, mijn ziel

    jij bruid

    je zit weer

    verscholen

    in de kloof

    geen stem

    noch gelaat

    als een duif

    zo argeloos

    en klein

    in een rots

    die geen

    bedekking

    kan zijn.

    Oh, Gij mijn

    Bruidegom

    Gij zat reeds

    verscholen

    in de dood

    geen genade

    noch vrijspraak

    als een rover

    zo duister

    en onrein

    een rots

    die voluit

    verbrijzeld

    wilde zijn.

    Ja, mijn ziel

    zal blijven

    vluchten

    in de liefde

    van Zijn stem

    en Zijn gelaat

    als Beminde

    zo volkomen

    en rein

    een Rots

    die eeuwig

    rondom me

    zal zijn!

    Hooglied 2:14

@Dichter: Marij van den Heuvel  

Een afgesloten hof zijt gij

Hooglied

een afgesloten hof zijt gij, mijn zuster, bruid, 

een afgesloten wel, een verzegelde bron.

Afgesloten hof, verzegelde bron, betekent: 

heilig en zuiver, bewaard voor de zonden. 

Verzegeld met de Heilige Geest en voorbestemd 

om Jezus te dienen. (Ef.1:13)

Gebed van een moeder

Gebed van een moeder

O God, ik bid U voor mijn kind,

want ik ben bang dat hij U zal vergeten

en dat hij van veel dingen veel zal weten,

maar niet, hoe hij de echte vrede vindt.

Ik bid U voor dit kind van mij;

soms denk ik dat ik hem niet kan bereiken,

en dat ik enkel macht'loos toe kan kijken.

Wilt U dan staan, Heer, aan zijn rechter zij?

O God, ik bid U voor mijn zoon,

want hij heeft pijn en allerhande zorgen.

Voor mij houdt hij die meestal goed verborgen;

hij wil niet, dat ik mijn bezorgdheid toon.

Ik bid voor hem,  nu hij een man 

geworden is, voor ik het had begrepen.

Heer, laat hem nooit de band met U verbreken,

toon hem Uw liefde, meer dan ik dat kan!

Nel Benschop

Gebed van een Moeder

O Heer, mijn kinderen

ik kan ze niet beschermen

ze gaan hun eigen weg

Wilt U zich over hen ontfermen?

Wilt U heb steeds weer gade slaan

overal, op al hun wegen

Ik kan niet met hen mede gaan

Ik moet ze nu uit handen geven

Als ze de verkeerde keuze maken

Wilt U ze toch weer dragen

Uw liefde aan hen blijven geven

Ook als ze er niet om vragen=

En als ze U de rug toe keren

Wilt U geduldig blijven kloppen

op de deur van hun hart

ook als U niet word verwacht

Dank U Heer, U bent hun Vader

Zelfs al lijkt het of U talmt

Ook al zullemn stormen woeden

niemand roofd ze uit Uw hand

@My place of peace

Jeremia 1:18

Jeremia 1:18

Ik maak je nu tot een vestingstad en een ijzeren zuil, 

tot een bronzen muur om stand te houden tegen het hele land: 

de koningen en leiders van Juda, de priesters en het volk.

Mijn Vader, dank U wel voor dit moment en deze plek, 

waar ik rechtsreeks uit de hemel hoor roepen: 

“Ik maak je tot een ijzeren zuil.” 

Geef mij gedurfde dromen voor U, 

gezien deze ijzeren kracht. 

Dat bid ik in uw naam, Heer. 

Amen.

Betekenis van Hooglied Hoofdstuk 1

HOOFDSTUK 1 - Aanvaarding


(vers 2). Hij kusse mij met de kussen
van zijn mond! Want kostelijker dan
wijn is uw liefde.


“De Bruid verlangt naar een diepe
openbaring van Jezus liefde. Dit is meer
dan aardse vreugde (wijn).” God kust de
zondaar in Jezus. (2 Kor.5:18,19)

(vers 3). heerlijk van geur zijn uw
oliën, als uitgegoten olie is uw naam.
Daarom hebben de jonge meisjes u
lief.


“De specerijen die werden toegevoegd aan
de heilige zalfolie (Ex. 30:20-33), geven de
geur aan de olie. (mirre, kaneel, kalmoes,
kasie) Als wij vervuld zijn met de Geest
verspreiden we een geur van Jezus”

(vers 3). heerlijk van geur zijn uw
oliën, als uitgegoten olie is uw naam.
Daarom hebben de jonge meisjes u
lief.


“De specerijen die werden toegevoegd aan
de heilige zalfolie (Ex. 30:20-33), geven de
geur aan de olie. (mirre, kaneel, kalmoes,
kasie) Als wij vervuld zijn met de Geest
verspreiden we een geur van Jezus”

(vers 4). Trek mij achter u mee, laten
wij ons spoeden. De Koning voerde
mij naar zijn vertrekken, laten wij
juichen en ons in u verheugen, uw
liefde prijzen boven de wijn! Met
recht heeft men u lief!


“Jezus trekt aan ons en voert het kind van
God in zijn heiligdom (voorhof, heiligdom,
aller heiligdom). Daar zullen we juichen en
ons in Jezus verheugen.”(Joh.12:32)

(vers 5) Donker van huid ben ik, doch
bekoorlijk, dochters van Jeruzalem,
als de tenten van Kedar, de gordijnen
van Salomo.


“We zijn onvolmaakt van onszelf en toch
volmaakt in Jezus Christus. De kleuren van
de tenten van Salomo, wijzen er op waar de
Heer ons mee bekleed.”(Hebr.10:10)

(vers 6) Let er niet op, dat mijn huid
donker is, dat de zon mij verbrand
heeft. De zonen van mijn moeder
waren hard jegens mij en stelden mij
aan tot bewaakster der wijngaarden;
mijn eigen wijngaard heb ik niet
bewaakt.


“Wij moeten elkaar niet naar de fouten
beoordelen, maar in Jezus zien. De duivel
doet alles om ons van het belangrijkste
(vruchtdragen) af te houden”.(2 Kor.5:16)

(vers 7) Vertel mij toch, mijn
zielsbeminde, waar gij weidt, waar gij
op de middag de kudde laat rusten.
Want waarom zou ik zijn als een
gesluierde bij de kudden van uw
makkers?


“Jezus is onze zielsbeminde. Hij wil ons
weiden (is voeden). Het is van belang om op
de juiste plek (gemeente) te zijn, zodat Hij
ons kan voeden.”(Openb.7:16,17)

(vers 8) Indien gij het niet weet, o, gij
schoonste onder de vrouwen, volg dan
de sporen der schapen, en weid uw
geiten bij de verblijven der herders.


“De sporen van de schapen zijn de
voetstappen van hen die ons voorgaan”. De
verblijven van de herders is God gemeente
en straks het hemelse Jeruzalem.”

(Hebr.13:7)


(vers 9) Bij een merrie voor Farao's
wagens vergelijk ik u, mijn liefste!


“De paarden van Farao werden
gewaardeerd om hun schoonheid, kracht en
snelheid. De Heer wil Zijn gemeente
aandoen met kracht. (Col. 1:11,12)”

(vers 10) Bekoorlijk zijn uw
wangen tussen de sieraden, is uw
hals in de snoeren.


“De wangen wijzen naar onze
gelaatsuitdrukkingen die veelal onze gevoelens
(emoties) verraden. Wij moeten de
vriendelijkheid en liefde van Jezus uitdragen.
Daarmee wil de Heer ons versieren”.(Lees
Ex.34:33-35, Ps34:6, Filip.2:14-16 en 4:5)”

(vers 11). Gouden sieraden zullen
wij u maken met balletjes van
zilver.


“Goud heeft te maken met eeuwigheid, het
bederft niet. Zilver heeft te maken met de prijs
die betaald werd voor onze redding, namelijk
Jezus bloed. (Zilver was lange tijd een
betaalmiddel). De gemeente zal versierd naar
Jezus geleid worden.
(Kleed Op.19:8, vrucht Gal.5;22, gaven van de
Geest 1 Kor.12:7-11)”

(vers 12). Zolang de koning aan zijn
tafel is, geeft mijn nardus zijn geur.


“De ronde tafel (o.v.) spreek van de tafel van
Gods liefde. Er is een tafel van de Heer en een
tafel van demonen (1 Kor.11 en 10:21) De Heer
nodigt ons aan Zijn tafel, met hemelse spijzen,
namelijk het levende brood. Nardus spreekt van
aanbidding. Zodra we Zijn liefde voor ons
bemerken, zullen we Hem grootmaken.”

(vers 13) Mijn geliefde is mij een
bundeltje mirre, rustend tussen mijn
borsten.


“Mirre spreekt van lijden. Mirre komt van de
mirre boom die met een scherp mes gekerfd
wordt, daarna druipelt de mirre uit de boom.
Jezus werd voor ons verwond aan het kruis.
Zijn lijden voor ons moet altijd z’n waarde
houden. Dat kan wanneer we het bewaren op
een intieme plaats, namelijk op ons hart, d.w.z
het moet kostbaar voor ons blijven.”

(vers 14) Mijn geliefde is mij een
tros van hennabloemen in Engedi's
wijngaarden.


Hennabloemen zijn geurende bloemen die men
als ruiker droog. Zo moeten wij een geur van
Jezus opstanding uitdragen, d.w.z. men moet het
overwinnende leven in Jezus Christus aan ons
bemerken. (2 Kor.2:15).

(vers 15) Zie, gij zijt schoon, mijn
liefste, o, gij zijt schoon, uw ogen
zijn als duiven.


“Schoon in de zin van rein door het bloed van
Jezus, de kracht van het Woord van God en de
Hoop op Jezus wederkomst. (1Joh.1:7-9,
Joh.15:3 en 1 Joh.3:3). Ogen als duiven spreekt
van Goddelijke vrede en rust.”

(vers 16) Zie, gij zijt schoon, mijn
geliefde, ja, heerlijk, en lommerrijk
is onze legerstede,


“De Bruidegom verlangt intens naar Zijn bruid.
(Joh.14:3 en 17:24)”.

(vers 17) De balken van ons huis zijn ceders en onze panelen
cypressen.


“De balken (of pilaren) van Gods huis, zijn degenen die ’t huis (gemeente) mee helpen dragen. (Op3:12). 
De voorwaarde is ‘trouw’(Hebr.3:1-6) en gebed (1 Sam.12:23).”

(Vervolg Hooglied 2)

Hooglied

Hooglied 1

Zij

2 Laat hij mij kussen,

laat zijn mond mij kussen!

Jouw liefde is zoeter dan wijn,

3 zoet is de geur van je huid,

je naam is een kostbaar parfum.

Daarom houden de meisjes van jou.

4 Neem mij met je mee. Laten we rennen!

Mijn koning brengt mij in zijn kamers.

Laten we juichen en zingen om jou!

Laten we jouw liefde prijzen,

meer nog dan wijn.

Natuurlijk houden de meisjes van jou!

5 Meisjes van Jeruzalem,

donker ben ik, en mooi,

als de tenten van Kedar,

als het doek van Salomo’s tenten.

6 Kijk niet op mij neer omdat ik donker ben,

omdat de zon mij heeft gebrand.

Mijn moeders zonen waren hard voor mij:

ik moest hun wijngaarden bewaken.

Mijn eigen wijngaard heb ik niet bewaakt.

7 Zeg mij toch, mijn allerliefste,

waar laat jij je kudde weiden,

waar laat jij die ’s middags rusten?

Laat me toch niet dwalend*

langs de kudden van je vrienden gaan.

Hij

8 Als je mij niet vinden kunt,

mooiste van alle vrouwen,

volg dan het spoor van de kudde,

weid je geiten waar de herders schuilen.

9 Vriendin van mij,

met een merrie voor farao’s wagen

vergelijk ik jou!

10 Hoe lieflijk zijn je wangen en je ringen,

hoe sierlijk zijn je hals en je ketting.

11 Laten we een gouden sieraad voor je maken,

bezaaid met zilveren stipjes.

Zij

12 Nu mijn koning op zijn rustbed ligt,

geurt mijn nardus zoet.

13 Mijn lief is mij een bundel mirre,

hij slaapt tussen mijn borsten.

14 Mijn lief is mij een hennatros

in de wijngaarden van Engedi.

Hij

15 Je bent zo mooi, vriendin van mij,

je bent zo mooi!

Je ogen zijn duiven.

Zij

16 Wat ben je mooi, mijn lief,

wat ben je bekoorlijk.

Het groen is ons bed,

17 de balken van ons huis zijn ceders,

de binten zijn cipressen.

 Hooglied 2

Ik ben een lelie van de Saron,

een wilde lelie in het dal.

Hij

2 Als een lelie tussen de distels,

zo is mijn vriendin tussen de meisjes.

Zij

3 Als een appelboom tussen de bomen van het bos,

zo is mijn lief tussen de jongens.

Ik verlang in zijn schaduw te zitten,

met mijn tong wil ik zijn zoete vruchten proeven.

4 Hij brengt mij in het wijnhuis,

boven mij zijn vaandel van liefde.

5 Verkwik me met rozijnen,

verfris me met appels,

want ik ben ziek van liefde.

6 Mijn hoofd rust op zijn linkerarm,

met zijn rechterarm omhelst hij mij.

7 Meisjes van Jeruzalem,

ik bezweer je bij de gazellen, bij de hinden op het veld:

wek de liefde niet, laat haar niet ontwaken

voordat zij het wil.

Zij

8 Hoor! Mijn lief!

Kijk! Hij komt,

springend over de bergen,

dansend over de heuvels.

9 Als een gazelle is mijn lief,

als het jong van een hert.

Kijk! Hij staat al bij de muur.

Hij blikt door het venster,

tuurt door de spijlen.

10 Mijn lief roept mij toe:

‘Sta op, vriendin!

Mooi meisje, kom!

11 Kijk! De winter is voorbij,

voorbij zijn de regens, weggegaan.

12 De bloemen zijn verschenen op het veld,

nu breekt de zangtijd aan,

het koeren van de duif klinkt op het land.

13 De vijgenboom is al vol vruchten,

de wijnstok rankt en geurt.

Sta op, vriendin,

Mooi meisje, kom!

14 Mijn duif in de rotskloof,

verscholen in de bergwand,

laat mij je gezicht zien,

laat mij luisteren naar je stem,

want je stem is zo lieflijk,

je gezicht zo bekoorlijk. ’

Hij en zij

15 Vang voor ons de vossen,

vang die kleine vossen.

Ze vernielen de wijngaard,

onze wijngaard vol bloeiende ranken.

Zij

16 Mijn lief is van mij,

en ik ben van hem.

Hij weidt tussen de lelies.

17 Nu de dag weer ademt

en het duister vlucht –

ga nu weg, mijn lief.

Spring als een gazelle,

als het jong van een hert

over de geurige bergen.

Hooglied 3

’s Nachts in mijn slaap zoek ik mijn lief.

Ik zoek hem, maar ik vind hem niet.

2 Laat ik opstaan, rondgaan in de stad,

laat ik in de straten, op de pleinen,

zoeken naar mijn allerliefste.

Ik zoek hem, maar ik vind hem niet.

3 De wachters vinden mij

op hun ronde door de stad.

‘Hebben jullie mijn lief ook gezien?’

4 Nog maar nauwelijks ben ik hun voorbij

of ik vind mijn lief.

Ik grijp hem vast en laat hem niet meer los

tot ik hem gebracht heb in mijn moeders huis,

in de kamer van haar die mij baarde.

5 Meisjes van Jeruzalem,

ik bezweer je bij de gazellen, bij de hinden op het veld:

wek de liefde niet, laat haar niet ontwaken

voordat zij het wil.

Meisjes

6 Wie is zij,

die daar komt uit de woestijn

als een zuil van rook,

in een wolk van wierook en mirre,

in een geur van kostbare kruiden?

7 Kijk! Salomo’s draagstoel,

omringd door zestig helden

uit de keurtroepen van Israël,

8 allen met de hand op het zwaard,

geoefend in de strijd,

ieder met het zwaard op de heup,

bedacht op nachtelijk gevaar.

9 Een draagkoets maakte koning Salomo,

een koets van cederhout.

10 De stijlen zijn van zilver,

het baldakijn van goud,

de zetel is van purper.

Hij is versierd met tekens van liefde

door de meisjes van Jeruzalem.

11 Kom kijken, meisjes van Sion,

kijk naar koning Salomo!

Kijk! De kroon waarmee zijn moeder hem tooide

op zijn bruiloftsdag,

de dag die zijn hart zo verblijdt.

 

 Hooglied 4

Je bent zo mooi, vriendin van mij,

je bent zo mooi!

Je ogen zijn duiven,

door je sluier heen.

Je haar golft als een kudde geiten

die afdaalt van Gileads bergen.

2 Je tanden zijn als witte schapen:

klaar voor de scheerder

komen ze twee aan twee uit het water,

er ontbreekt er niet een.

3 Als een koord van karmozijn zijn je lippen,

je mond is betoverend.

Als het rood van een granaatappel

fonkelt je lach,

door je sluier heen.

4 Je hals is als de toren van David,

die in ringen is gebouwd,

die met schilden is behangen,

met wel duizend schilden van helden.

5 Je borsten zijn als kalfjes,

als de tweeling van een gazelle,

die tussen de lelies weidt.

6 Nu de dag weer ademt

en het duister vlucht,

ga ik naar de mirreberg,

ga ik naar de wierookheuvel.

7 Vriendin, aan jou is alles mooi,

niets ontsiert je schoonheid.

8 Mijn bruid, ga met me mee,

kom mee, weg van de Libanon.

Daal af van de top van de Amana,

de top van de Senir, de Hermon.

Weg van de bergen waar leeuwen huizen,

weg van de holen waar panters schuilen.

9 Zusje, bruid van mij,

je brengt me in vervoering,

je brengt me in verrukking

met maar één blik van je ogen,

met één flonker van je ketting.

10 Zusje, bruid van mij,

hoe heerlijk is jouw liefde,

hoeveel zoeter nog dan wijn.

Hoeveel zoeter is je geur

dan alle balsems die er zijn.

11 Mijn bruid, je lippen druipen van honing,

melk en honing proef ik onder je tong,

je kleed geurt naar de Libanon.

12 Zusje, bruid,

een besloten hof ben jij,

een gesloten tuin,*

een verzegelde bron.

13 Aan jou ontspruit een boomgaard vol granaatappels,

met een overvloed aan vruchten,

hennabloemen, nardusplanten,

14 nardus en saffraan, kalmoes en kaneel,

wierookbomen, allerlei soorten,

mirre, aloë,

balsems, allerfijnst.

15 Je bent een bron omringd door tuinen,

een put met helder water,

een bergbeek van de Libanon.

Zij

16 Ontwaak, noordenwind! Kom, zuidenwind!

Waai door mijn hof,

laat zijn balsems geuren.

Mijn lief moet in zijn hof komen,

laat hij daar zijn zoete vruchten proeven.

 Hooglied 5

   

1 Hier ben ik in mijn hof,

zusje, bruid van mij.

Ik pluk mijn mirre en mijn balsem,

ik eet mijn honing uit mijn honingraat,

ik drink mijn melk en mijn wijn.

Meisjes

Eet, vriend en vriendin!

Drink, en word dronken van liefde!

Zij

2 Ik sliep, maar mijn hart was wakker.

Hoor! Mijn lief klopt aan!

‘Doe open, zusje, mijn vriendin,

mijn duif, mijn allermooiste.

Mijn hoofd is nat van de dauw,

mijn lokken vochtig van de nacht. ’

3 ‘Maar ik heb mijn kleed al uitgedaan,

moet ik het weer aandoen?

En ik heb mijn voeten al gewassen,

moet ik ze weer vuil maken?’

4 Mijn lief stak zijn hand naar binnen,

een siddering trok door mij heen – om hem!

5 Toen sprong ik op, ik ging hem opendoen.

Mijn handen dropen van mirre,

mirre vloeide van mijn vingers

op de grendel van de deur.

6 En ik deed open voor mijn lief,

maar hij was weg,

mijn lief was weggegaan.

Een duizeling beving mij

toen ik zag dat hij er niet meer was.

Ik zocht hem, maar ik vond hem niet,

ik riep hem, maar hij antwoordde niet.

7 De wachters vonden mij

op hun ronde door de stad.

Ze sloegen mij, ze verwondden mij,

ze rukten mij de sluier af,

de wachters van de muren.

8 Ik bezweer je, meisjes van Jeruzalem,

als jullie mijn lief vinden,

wat zeggen jullie tegen hem?

Dat ik ziek van liefde ben.

Meisjes

9 Wat heeft jouw lief meer dan een ander,

mooiste van alle vrouwen?

Wat heeft jouw lief meer dan een ander,

dat je ons dit zo bezweert?

Zij

10 Mijn lief glanst en schittert,

hij steekt boven duizenden uit.

11 Zijn hoofd is van goud, het zuiverste goud,

zijn lokken zijn als dadeltrossen, ravenzwart.

12 Zijn ogen zijn als duiven

bij een stromende beek,

die baden in water,

die gedompeld zijn in melk.

13 Zijn wangen zijn als balsemtuinen,

die overheerlijk geuren. *

Zijn lippen zijn als lelies,

die druipen van vloeiende mirre.

14 Zijn armen zijn als staven van goud,

met turkoois bezet.

Zijn buik is als een schijf van ivoor,

versierd met saffier.

15 Zijn benen zijn als zuilen van albast,

op voetstukken van zuiver goud.

Zijn gestalte is zo fier als een ceder van de Libanon.

16 Zijn mond is zoet,

aan hem is alles begeerlijk.

Dit is mijn lief, dit is mijn vriend,

meisjes van Jeruzalem!

 

   

Hooglied 6

   

1 Waar is je lief naartoe gegaan,

mooiste van alle vrouwen,

waar is je lief naartoe gegaan?

Laten we hem samen zoeken.

Zij

2 Mijn lief is naar zijn tuin gegaan,

naar zijn balsemtuin beneden.

Daar wil hij weiden,

daar wil hij lelies plukken.

3 Ik ben van mijn lief,

en mijn lief is van mij.

Hij weidt tussen de lelies.

Hij

4 Je bent zo mooi, vriendin van mij,

zo bekoorlijk als Tirsa,

zo lieflijk als Jeruzalem,

zo ontzagwekkend als een vaandelvrouw.

5 Wend je ogen af, ze verwarren mij.

Je haar golft als een kudde geiten

die afdaalt van de Gilead.

6 Je tanden zijn als witte schapen:

klaar voor de scheerder

komen ze twee aan twee uit het water,

er ontbreekt er niet een.

7 Als het rood van een granaatappel

fonkelt je lach,

door je sluier heen.

8 Ook al zijn er zestig koninginnen,

en wel tachtig bijvrouwen,

meisjes zonder tal,

9 zoals mijn duif is er maar één,

mijn allermooiste is de enige.

De enige voor haar moeder is zij,

een stralend licht voor wie haar baarde.

Alle meisjes die haar zien, prijzen haar gelukkig,

elke koningin, elke bijvrouw juicht haar toe.

Meisjes

10 Wie is zij,

die daar oplicht als de dageraad,

zo helder als de volle maan,

zo stralend als de zon,

zo ontzagwekkend als een vaandelvrouw?

Hij

11 Ik ging naar mijn notengaard beneden,

om te kijken naar de bloesems bij de beek,

naar de ranken aan de wijnstok,

de granaatappels in bloei.

12 En plotseling voelde ik mij meegevoerd

als op een wagen van mijn nobel volk.

 Hooglied 7

1 Draairond, meisje uit Sulem, draai rond,Hij

Kijk! Zie je dat meisje uit Sulem,

zoals ze danst tussen twee reien?

2 Wat zijn je voeten mooi in je sandalen, koningskind!

Je heupen draaien sierlijk rond,

de schepping van een kunstenaar.

3 Je navel is een ronde kom,

die gevuld is met kruidige wijn.

Je buik is een bergje tarwe,

dat door lelies wordt omzoomd.

4 Je borsten zijn als kalfjes,

als de tweeling van een gazelle.

5 Je hals is als een toren van ivoor,

je ogen als de vijvers van Chesbon,

bij de poort van Bat-Rabbim.

Je neus is als een toren van de Libanon,

die uitkijkt over Damascus.

6 Je hoofd rijst op als de Karmel,

omkruld door purperen lokken,

waarin een koning ligt verstrikt.

Hij

7 Wat ben je mooi, wat ben je bekoorlijk,

liefde en verrukking, dat ben jij.

8 Als een palm is je gestalte,

je borsten zijn als druiventrossen.

9 Ik dacht: Laat ik die palm beklimmen,

ik wil zijn bladeren grijpen.

Laten jouw borsten

als trossen van de wijnstok zijn,

je adem als de geur van appels,

10 je tong als zoete wijn

waarin mijn kussen* baden,

mijn lippen en tanden gedompeld zijn. *

Zij

11 Ik ben van mijn lief,

en hij verlangt naar mij.

12 Kom, mijn lief,

laten we het veld in gaan,

en tussen de hennabloemen slapen.

13 Laten we de wijngaard in gaan, morgenvroeg,

en kijken of de wijnstok al is uitgebot,

zijn bloesems al ontloken zijn,

de granaatappel al bloeit.

Daar zal ik jou beminnen.

14 De liefdesappels geuren al.

Boven onze poorten hangt een keur van vruchten,

vers geplukte, goed gedroogde.

Mijn lief, ik heb ze bewaard voor jou.

Hooglied 8

1 Was jij maar mijn broertje,

dronk jij nog maar aan mijn moeders borst.

Als ik je dan vond, daar buiten,

dan kuste ik jou,

en niemand zou me verachten.

2 Dan nam ik je mee

en bracht je in mijn moeders huis.

Dat heb ik van haar geleerd.

Ik gaf je kruidige wijn te drinken,

van het sap van mijn granaatappel.

3 Mijn hoofd rust op zijn linkerarm,

met zijn rechterarm omhelst hij mij.

4 Meisjes van Jeruzalem, ik bezweer je:

wek de liefde niet, laat haar niet ontwaken

voordat zij het wil.

Meisjes

5 Wie is zij,

die daar komt uit de woestijn,

leunend op de arm van haar lief?

Zij

Onder de appelboom wekte ik jou.

Daar kreeg je moeder weeën,

weeën van jou,

daar baarde ze jou.

6 Draag mij als een zegel op je hart,

als een zegel op je arm.

Sterk als de dood is de liefde,

beklemmend als het dodenrijk de hartstocht.

De liefde is een vlammend vuur,

een laaiende vlam. *

7 Zeeën kunnen haar niet doven,

rivieren spoelen haar niet weg.

Zou een man met al zijn rijkdom liefde willen kopen,

dan werd hij smadelijk veracht.

Broers

8 Wij hebben een zusje,

borsten heeft ze nog niet.

Wat doen we met ons zusje

als de mensen over haar gaan spreken?

9 Was zij een muur,

dan bouwden wij er zilveren kantelen op.

Was zij een deur,

dan sloten wij die met een balk van cederhout.

Zij

10 Ik ben een muur,

mijn borsten zijn als torens.

Zo ben ik in zijn ogen als een stad

die vrede biedt.

11 Salomo bezat een wijngaard in Baäl-Hamon.

Hij stelde er bewakers aan,

duizend sjekel zilver gaf men voor de oogst.

12 Mijn eigen wijngaard blijft van mij.

De duizend sjekel zilver is voor jou, Salomo,

en tweehonderd voor de bewakers.

Hij

13 Jij die in je hof verblijft,

mijn vrienden zijn gespitst op je stem.

Laat míj die horen!

Zij

14 Ga nu van mij weg, mijn lief!

Spring als een gazelle,

als het jong van een hert

over de bergen vol balsemkruid.

  

De mens, de Kroon der Schepping God's!

De mens, de Kroon der Schepping God's!

U doet hem heersen over al d' Werken van Uw Handen,

alles gaf U aan hem, ook de dieren in de landen!

De vogels van de hemel en de vissen in de zee,

alles wat daar zwemt en rond kruipt, benevens alle vee!

Dit gaf U allemaal aan de mens,

dat was wel Uw Aller-Grootste Wens!

O Here, Onze Here, Duizendmalen Dank,

Uw Naam is Heerlijk op de Aard' en heeft dé Grootste Klank!

@Schrijver: onbekend

Genezing van je Hart

Jesaja 61:1-3

1 De geest van God, de HEER, rust op mij,

want de HEER heeft mij gezalfd.

Om aan armen het goede nieuws te brengen

heeft hij mij gezonden,

om aan verslagen harten hoop te bieden,

om aan gevangenen hun vrijlating bekend te maken

en aan geketenden hun bevrijding,

2 om een genadejaar van de HEER uit te roepen

en een dag van wraak voor onze God,

om allen die treuren te troosten,

3 om aan Sions treurenden te schenken

een kroon op hun hoofd in plaats van stof,

vreugdeolie in plaats van een rouwgewaad,

feestkledij in plaats van verslagenheid.

Men noemt hen ‘Terebinten van gerechtigheid’,

geplant door de HEER als teken van zijn luister.

Een verwoording van Jesaja 61:1-3

God heeft mij op een missie gestuurd.

Ik heb heel goed nieuws voor je

God heeft mij gestuurd om iets te herstellen en te bevrijden.

En dat iets, dat ben jij.

Ik ben gekomen om je hart terug te geven en je vrij te maken.

Ik ben woedend op de vijand die jou dit heeft aangedaan 

en Ik zal tegen hem strijden

Laat ik je mogen troosten.

Want, Mijn Geliefde, Ik zal je schoonheid geven,

terwijl je tot nu toe alleen verwoesting hebt gekend.

Ik zal je vreugde geven in plaats van je grot verdriet

Ik zal je hart vervullen met dankbare lofzangen

in ruil voor je berusting en wanhoop

Lees het gedeelte nog eens

en bid en vraag het aan Jezus.

Hij kan het en wil het ... als je Hem toelaat.

Je bent een schitterende beelddrager van de Here Jezus.

Je bent de Kroon van Gods Schepping

Je bent aangevallen en je teert op je eigen reserves.
De vijand heeft je wonden en je zonden aangegrepen om je hart gevangen te houden.
Maar de Zoon van god is gekomen om je te verlossen en je gebroken, gewonde, 
bebloede hart  te genezen en je te bevrijden van slavernij.
Hij is gekomen om jou als schitterende schepping te herstellen ...
zodat je weer jezelf kunt zijn.

Zacharia 9:16-17
16 Op die dag zal God, de HEER, 
zijn volk als een kudde in veiligheid brengen. 
Als edelstenen in een kroon zullen ze fonkelen op zijn land. 
17 Wat schitterend! Wat mooi! 
Jonge mannen en vrouwen bloeien op, 
gesterkt door wijn en graan.

Genezing van je hart is mogelijk.
Dit is de kern van Jezus'werk.
Laat Hij jou bij de hand nemen,
op weg naar herstel en genezing.

Genesis 2:4-25

De tuin van Eden


4 Dit is de geschiedenis van de hemel en de aarde. Zo ontstonden ze, zo werden ze geschapen.


In de tijd dat God, de HEER, aarde en hemel maakte, 5 groeide er op de aarde nog geen enkele struik en was er geen enkele plant opgeschoten, want God, de HEER, had het nog niet laten regenen op de aarde, en er waren geen mensen om het land te bewerken; 6 wel was er water dat uit de aarde opwelde en de aardbodem overal bevloeide. 


7 Toen maakte God, de HEER, de mens. Hij vormde hem uit stof, uit aarde, en blies hem levensadem in de neus. Zo werd de mens een levend wezen.


8 God, de HEER, legde in het oosten, in Eden, een tuin aan en daarin plaatste hij de mens die hij had gemaakt. 9 Hij liet uit de aarde allerlei bomen opschieten die er aanlokkelijk uitzagen, met heerlijke vruchten. In het midden van de tuin stonden de levensboom en de boom van de kennis van goed en kwaad.


10 Er ontspringt in Eden een rivier die de tuin bevloeit. Verderop vertakt ze zich in vier grote stromen. 11 Een daarvan is de Pison; die stroomt om heel Chawila heen, het land waar goud gevonden wordt. 12 (Het goud van dat land is uitstekend, en er is daar ook balsemhars en onyx.) 13 De tweede rivier heet Gichon; die stroomt om heel Nubië heen. 14 De derde rivier heet Tigris; die loopt ten oosten van Assyrië. De vierde ten slotte is de Eufraat.


15 God, de HEER, bracht de mens dus in de tuin van Eden, om die te bewerken en erover te waken. 16 Hij hield hem het volgende voor: ‘Van alle bomen in de tuin mag je eten, 17 maar niet van de boom van de kennis van goed en kwaad; wanneer je daarvan eet, zul je onherroepelijk sterven.’


18 God, de HEER, dacht: Het is niet goed dat de mens alleen is, ik zal een helper voor hem maken die bij hem past. 19 Toen vormde hij uit aarde alle in het wild levende dieren en alle vogels, en hij bracht die bij de mens om te zien welke namen de mens ze zou geven: zoals hij elk levend wezen zou noemen, zo zou het heten. 20 De mens gaf namen aan al het vee, aan alle vogels en alle wilde dieren, maar hij vond geen helper die bij hem paste. 


21 Toen liet God, de HEER, de mens in een diepe slaap vallen, en terwijl de mens sliep nam hij een van zijn ribben weg; hij vulde die plaats weer met vlees. 22 Uit de rib die hij bij de mens had weggenomen, bouwde God, de HEER, een vrouw en hij bracht haar bij de mens. 23 Toen riep de mens uit:
‘Eindelijk een gelijk aan mij,
mijn eigen gebeente,
mijn eigen vlees,
een die zal heten: vrouw,
een uit een man gebouwd.’


24 Zo komt het dat een man zich losmaakt van zijn vader en moeder en zich hecht aan zijn vrouw, met wie hij één van lichaam wordt.
25 Beiden waren ze naakt, de mens en zijn vrouw, maar ze schaamden zich niet voor elkaar.

Er is Hoop

 Je worst hartstochtelijk bemind door de Almachtige God

Je wordt hartstochtelijke gehaat door zijn vijand

De tijd van herstel is nu.

Er is iemand die groter is dan je vijand. 

Iemand die naar je op zoek is 
sinds het begin van de geschiedenis,

sinds het begin van de schepping.

Hij is gekomen om je gebroken hart te genezen

Je ziel te herstellen

Laten we nu op Hem richten.

Een belofte van God

Jesaja 62:1-5 

1 Omwille van Sion zal ik niet zwijgen,

omwille van Jeruzalem ben ik niet stil,

totdat het licht van haar gerechtigheid daagt

en de fakkel van haar redding brandt.

2 Alle volken zullen je gerechtigheid zien,

alle koningen je majesteit. (je schoonheid)

Men zal je noemen bij een nieuwe naam

die de HEER zelf heeft bepaald.

3 Je zult een schitterende kroon zijn

in de hand van de HEER,

een koninklijke tulband

in de hand van je God. (de kroon der schepping)

4 Men noemt je niet langer Verlatene

en je land niet langer Troosteloos oord,

maar je zult heten Mijn verlangen

en je land Mijn bruid.

Want de HEER verlangt naar jou

en je land wordt ten huwelijk genomen.

5 Zoals een jongeman een meisje tot vrouw neemt,

zo zullen jouw zonen jou ten huwelijk nemen, (jou het hof maken)

en zoals de bruidegom zich verheugt over zijn bruid, (je bent mooi)

zo zal je God zich over jou verheugen.

Jeremia 30:16-17


16 Maar wie jou verslonden, worden zelf verslonden,
al je vijanden gaan zelf in ballingschap.
Elk volk dat jou plunderde, wordt zelf geplunderd,
ik maak ieder die naar buit zocht, zelf tot buit.


17 Weet dat ik je zal genezen,
ik zal je wonden helen – spreekt de HEER –
ook al noemt men je Verworpene en zegt men:
“Naar Sion kijken we niet meer om.”