Posts tonen met het label gedicht. Alle posts tonen
Posts tonen met het label gedicht. Alle posts tonen

donderdag 19 april 2012

Mijn stille moment



Als ik mij terugtrek naar stil moment,
een moment om alleen met U te zijn
en mij besef dat U mij zo diep kent,
voel ik mij, Heer, zo zondig en klein.

Dan voel ik mij als een heel klein kind
durf niet tot Uw grootheid heen te gaan.
Stilte loeit dan als een hevige wind,
waarin mijn goede voornemens ondergaan.

Gij sprak Heer; “Laat de kinderen komen,
Ik wil zorgen met liefde en vertrouwen.
Laat hen in grote drommen tot Mij stromen,

op hen zal Ik eens Mijn Koninkrijk bouwen.
Geloof dus met het geloof van een kind,
dat u bij de Vader rust en liefde vindt”.

@Egbert Jan van der Scheer

Mijn hart verlangt U



Vanuit mijn hart vol verlangen
zie ik naar U omhoog
met een ziel vervuld met zangen
verwacht ik U in de hemelboog.

Geheel mijn geest verwacht Uw komst
zoals U op de wolken bent weggevaren
en verwelkomt ons bij thuiskomst
tesaam met hemelkoor en snaren.

En het mooiste is wat U hebt beloofd
dat U eeuwig Uw woord zult houden
voor allen die in U hebben geloofd
nooit Uw liefde hen zult onthouden.

Dan zullen wij vrolijk zingen
van al Uw goedheid hier op aard
de schoonheid van alle dingen
vanaf de schepping voor ons bewaard.

@Egbert Jan van der Scheer

Wie zou daar niet willen zijn?


Daar waar altijd rozen bloeien
bij helder water uit de fontein
beken van overvloed vloeien.
Wie zou daar niet willen zijn?

Zachte bries waait door bomen
in heerlijk warme zonneschijn
wij op groene gazonnen dromen.
Wie zou daar niet willen zijn?

Waar wij horen zachte woorden
die troosten en verlossen van pijn
als muziek met schone akkoorden.
Wie zou daar niet willen zijn?

Mogen wij rusten van alle zorgen
dagelijks genieten brood en wijn
Één is daar Die voor ons zal zorgen.
Ja, altijd mogen wij daar bij Hem zijn.

@Egbert Jan van der Scheer

Je kind wordt nooit verleden tijd



Je kind wordt nooit verleden tijd,
al kan het je nog zo diep grieven.
Al zorgt het vaak dat je hart schreit,
't hoort ondanks alles tot gelieven.
Je draagt de naam mee in je hart,
steeds mee tot aan je levenseinde.
Als je na vreugde en na smart,
voorgoed vertrekt naar d' eeuwig Zijnde.

Je kind wordt nooit verleden tijd,
al worden banden vaak verbroken.
En is 't verdriet waaraan je lijdt,
een plek die altijd is ontstoken.
Je dekt hem toe verzorgt hem zacht,
zodat hij minder scherp zal steken.
En niet doorlopend dag en nacht,
de gang door 't leven op zal breken.

Je kind wordt nooit verleden tijd,
of het nog leeft of is gestorven.
Raakt nooit d' herinneringen kwijt,
die je met jouw kind hebt verworven. 
Want in je hart blijft 't beeld bestaan,
dat niemand er ooit uit kan wissen.
Dit beeld blijft je voor ogen staan,
want geen mens kan zijn kind ooit missen.

Je kind wordt nooit verleden tijd,
een ouder blijft zijn kind beminnen.
De ouderband blijft steeds een feit,
en zal zich steeds op liefd' bezinnen.
Vraag daarom wijsheid steeds aan God,
elk kind in liefde ooit ontvangen.
Te schenken in zijn levenslot,
wat kind en God van ons verlangen.

@Justus A. van Tricht 

Duif in de rotskloof - Hooglied 2:14



Duif in de rotskloof
    Oh, mijn ziel
    jij bruid
    je zit weer
    verscholen
    in de kloof
    geen stem
    noch gelaat
    als een duif
    zo argeloos
    en klein
    in een rots
    die geen
    bedekking
    kan zijn.
    Oh, Gij mijn
    Bruidegom
    Gij zat reeds
    verscholen
    in de dood
    geen genade
    noch vrijspraak
    als een rover
    zo duister
    en onrein
    een rots
    die voluit
    verbrijzeld
    wilde zijn.
    Ja, mijn ziel
    zal blijven
    vluchten
    in de liefde
    van Zijn stem
    en Zijn gelaat
    als Beminde
    zo volkomen
    en rein
    een Rots
    die eeuwig
    rondom me
    zal zijn!
    Hooglied 2:14

@Dichter: Marij van den Heuvel  

zondag 19 juni 2011

De mens, de Kroon der Schepping God's!



De mens, de Kroon der Schepping God's!
U doet hem heersen over al d' Werken van Uw Handen,
alles gaf U aan hem, ook de dieren in de landen!
De vogels van de hemel en de vissen in de zee,
alles wat daar zwemt en rond kruipt, benevens alle vee!

Dit gaf U allemaal aan de mens,
dat was wel Uw Aller-Grootste Wens!

O Here, Onze Here, Duizendmalen Dank,
Uw Naam is Heerlijk op de Aard' en heeft dé Grootste Klank!


@Schrijver: onbekend

De mens, de kroon op al Gods werken





De mens, de kroon op al Gods werken
Was eenzaam in het paradijs
Totdat een vrouw hem kwam versterken -
ook mensen schiep God paarsgewijs.

Als man en vrouw zijn wij geschapen.
Een koning en een koningin
Elkaar tot schild, elkaar tot wapen,
Tezamen een, een nieuw gezin.

Zoals de Heer zijn bruid beminde,
Zich voor haar gaf tot in de dood.
Zo wil Hij man en vrouw verbinden:
Voorgoed elkanders deelgenoot.

@Schrijver: onbekend